JESUS IS VEEL MEER AS NET ONS VOORBEELD

Daar is soveel wonderlike voorbeelde in die Bybel van oorwinnende en heilige lewens, maar natuurlik is Jesus self die allerbeste voorbeeld van 'n lewe wat God behaag. 

As ons egter dink dat die lering oor heiligmaking (heiliging) in die Nuwe Testament primêr te doen het met die navolging van die voorbeeld van Jesus maak ons 'n reuse fout. Die sleutelteks in die Bybel oor heiliging en die oorwinnende lewe is Galasiërs 2 vers 20. 

"Ek is met Christus gekruisig, en ék leef nie meer nie, maar Christus leef in my. En wat ek nou in die vlees lewe, leef ek deur die geloof in die Seun van God wat my liefgehad het en Homself vir my oorgegee het." 

In hierdie vers sien ons baie duidelik dat Jesus veel meer as net ons beste voorbeeld van 'n heilige lewe is. Hy ís die heilige lewe in ons! Dieselfde Jesus wat daardie heilige lewe geleef het in Sy tyd op aarde leef nou ín ons.  

Ons kan dus sê dat die oproep tot navolging van Jesus se voorbeeld goed en reg is. Maar die groot vraag is hóé moet ek Sy voorbeeld volg. Sy voorbeeld wys vir my die wat en waar van oorwinning, maar Sy lewe in my ís die oorwinning. Die hóé van navolging is om op te hou vertrou in my eie vermoë en om dan onwrikbaar te vertrou op Sý vermoë in my. Daardie lewe in my het reeds 2 000 jaar gelede al die kragte en magte van duisternis oorwin.  

DRAAI WEG VAN DIE IMMER-TEENWOORDIGE HOOGMOED VAN DIE MENSLIKE HART

 "Bly in My, soos Ek in julle. Net soos die loot geen vrug kan dra van homself as dit nie in die wynstok bly nie, so julle ook nie as julle in My nie bly nie. Ek is die wynstok, julle die lote. Wie in My bly, en Ek in hom, hy dra veel vrug; want sonder My kan julle niks doen nie." Johannes 15:4-5

 In werklikheid is alle mense gevalle, broos, swak en onseker en hoe ouer 'n mens word hoe meer besef jy dit. Maar wat is hierdie vreeslike en immerteenwoordige onsigbare ding wat ons laat glo ons is in beheer en dat ons sterk kan wees en teëspoed en die toestande op 'n gevalle aarde met ons eie krag en wysheid kan oorwin?

Dit is 'n trotse en gevaarlike "oormoed" in die menslike hart.  Dit is in ons en om ons. Dit word voortdurend aangevuur deur die magte van die duisternis.  HULLE weet dit is ons ondergang en hulle wil ons onkundig hou oor hierdie feit.

Jesus het die waarheid oor die mens geken en Hy het konsekwent geleer dat ons met ons hele hart moet wegdraai van hierdie eksistensiële "hubris".  Sterkte en sekuriteit is slegs beskikbaar in die Wingerdstok. In homself het die loot geen lewe, geen krag, geen vrug...en geen toekoms nie.

Daarom is 'n lewe van voortdurende afhanklike en nederige waaksaamheid en gebed absoluut onontbeerlik.  Die klimaat en kultuur van ons innerlike mens, ons huise en ons gemeentes moet te alle tye so 'n nederige gebedsafhanklikheid promoveer.  Die profiel van Jesus se afhanklikheid van die Vader in die evangelie van Johannes is die heel beste uiteensetting van hierdie waarheid. 

MIK HOOG

 Dit is so belangrik om die Woord van God onbevange te lees; sonder ‘n godsdiensbril en ook sonder om ons eie idees na die Skrif te bring.  Wanneer ons die Bybel met 'n onbevange hart lees word ons onvermydelik opgeroep om te beleef wat die Woord van praat en om onder geen omstandighede tevrede te wees met tweede beste nie. 

Derduisende gee hulle heel beste om uit te munt in die wêreld, maar is heeltemal tevrede met ‘n substandaard geestelike lewe.  Geestelike oorlewing is vir diesulkes die hoogste mikpunt, terwyl ons praktiese daaglikse lewe die eintlike realiteit is.  Hierdie benadering het ‘n tragiese geestelike armoede tot gevolg.

Mik hoog t.o.v. jou ervaring van geestelike werklikhede en 'n lewe van gehoorsaamheid, vrede en blydskap sal jou deel wees te midde van al die aardse onsekerhede en veranderlikes.  Die alternatief is 'n voortdurende geestelike onvolwassenheid en 'n aardse lewe van baie spanning, stres en ongelukkigheid selfs al beleef jy sogenaamde "sukses" in die tydelike.

DIE EVANGELIE HET LIEFDE TOT GEVOLG, MAAR VORMGODSDIENS VERWOES VERHOUDINGS

"Want julle is tot vryheid geroep, broeders; gebruik net nie julle vryheid as ‘n aanleiding vir die vlees nie, maar dien mekaar deur die liefde. Want die hele wet word vervul in een woord, naamlik: Jy moet jou naaste liefhê soos jouself." Galasiërs 5:13-14

Die vryheid wat die kruis bring lei tot 'n lewe van liefde en diensbaarheid en vervul sodoende die wet.  Die doel van die wet was dus nie in die eerste plek rituele, spesiale dae en ander godsdienstige aksies en aktiwiteite nie, maar onselfsugtige LIEFDE.  Die rituele en spesiale dae en ander detail was bedoel om skadu's en tipes te wees van die innerlike werking van Christus wat altyd veronderstel is om te lei tot 'n lewe van liefde. 

"Maar as julle mekaar byt en opeet, pas op dat julle nie die een deur die ander verteer word nie."  Galasiërs 5:15

Die gevolg van menslike godsdienstigheid is juis presies die teenoorgestelde van liefde, want dit is self-gerig!  Dit bly net besig met die self en daarom kan mense wat besig is met hierdie "self-godsdiens" nooit in vrede, liefde en diensbaarheid met ander saamleef nie.  Vormgodsdiens is geweldig liefdeloos en dit verwoes verhoudings. 

Dit gebeur so maklik dat ons besig raak met allerhande godsdienstige dinge en leringe wat ons beskou as baie geestelik, maar dan kom ons agter dat ons gesindheid teenoor mense verhard.  Daarteenoor bring die evangelie altyd 'n sagtheid in ons hart teenoor mense, maar sonder om die waarheid van die Woord te kompromitteer.  Die Heilige Gees sal ons altyd dieper inlei in die waarheid van die evangelie, met toenemende onderskeidingsvermoë, maar terselfdertyd met verruiming van hart en groter verhoudingskapasiteit.

"Ook bid ek dat julle liefde al hoe meer sal toeneem in begrip en fyn aanvoeling." Filippense 1:9 (NAV)

"En mag die Here julle ryk en oorvloedig maak in liefde vir mekaar en vir almal, soos ons ook teenoor julle is." 1 Thessalonicense 3:12

NIE MEER

 Nie meer "die hond wat op die strande draf en dom-allenig teen die aandwind blaf"

Nie meer die leë dop van 'n mens wat leë dae probeer vul met sin

Nie meer die "soeker wat nooit vind"

Nie meer "bitterbessie dagbreek, bitterbessie son" sonder einde

Nie meer die geteisterde, windverwaaide swerweling

Nie meer die eindelose drinker wat nooit sy dors kan les nie

Nie meer "die smorende vuur wat swaarkry en tog nie sy werk kan klaarkry"

Nie meer die "ellendige, deur storm gejaagde, ongetrooste"

Nie meer "die seevoël wat verhongerd daal en dooie nagte opdis as 'n maal"

 Nie meer 'n sinnelose verhaal, vertel deur 'n idioot, sonder rym en sonder noot

Nie meer ... nie.

"Almal wat dors het, kom na die waters..."

Begenadig eenmaal in die Seun, dan weer en weer en weer...

..."in Christus Jesus deur al die geslagte heen tot in alle ewigheid! Amen." 

LEWE-STERF-HEMEL OF STERF-HEMEL-LEWE?

 Daar is twee radikaal verskillende perspektiewe op die lewe van 'n dissipel van Jesus en ongelukkig besef die meeste mense nie eers dat dit juis die verkeerde perspektief is wat maak dat hulle nooit heeltemal sin kan maak van die Bybel of hulle lewe op aarde nie. 

Die algemene en populêre siening van Christenskap is dat Jesus vir ons sondes gesterf het en dat ons nou op grond van God se liefde en die vergifnis van ons sondes 'n beter lewe kan hê op aarde en die hemel wanneer ons sterf.  Die volgorde vanuit hierdie perspektief is lewe-sterf-hemel.  Ek het my lewe op aarde wat as't ware deur God geborg word, dan sterf ek een of ander tyd en ek verloor hierdie aardse lewe, maar gelukkig gaan ek darem hemel toe waar ek nou 'n nuwe lewe gaan ontvang.

Die Nuwe Testamentiese siening van Christenskap is radikaal anders.  Dit begin by dood, nie by lewe nie. Ek het gesterf "saam met Christus" (Rom. 6:1-10; Gal. 2:20; Kol. 3:3), ek is "saam met hom opgewek" (Kol. 3:1), sit nou saam met hom "in die hemele" (Efes. 2:6) en nou wil Hy Sý lewe deur my leef.  Die volgorde vanuit hierdie perspektief is dus sterf-hemel-lewe.  Ek het klaar gesterf, ek bevind myself reeds "saam met Christus" in die hemel en my lewe is nou Christus (Kol. 3:4).  Ek gaan steeds in 'n sin "hemel toe" wanneer ek sterf, maar dit het te doen met my verheerlikte liggaam wat my "oorklee uit die hemel" (2 Kor. 5:1-2) en nie met 'n nuwe lewe wat ek eers by my sterwe gaan ontvang nie.

Die lewe wat ek nou leef op aarde, moet geleef word vanuit die hemelse perspektief en geloof in die feit dat Christus in my woon en my lewe is (Gal. 2:20).  Die geestelike werklikheid is dat ek klaar gesterf het, dat ek klaar in die hemel is en dat ek hier-en-nou op aarde die krag van die nuwe lewe in Christus kan beleef.  Hierdie nuwe lewe het ek egter in 'n "erdekruik" (2 Kor. 4:7) en die krag van hierdie lewe manifesteer deur en vanuit swakheid en gebrokenheid (2 Kor. 12:9-10).

Christus is jou lewe en dit gaan vir die Vader oor jou vereniging met die lewe van die Seun.  Jy hét nie meer 'n onafhanklike lewe nie!  Hierdie waarheid verander die meeste van ons gebede, want nou bid ons nie meer primêr vir die verbetering van 'n aardse lewe nie, maar vir die manifestasie óp aarde van 'n hemelse lewe, Sý lewe. Dit verander natuurlik ook jou siening van heiligmaking, gemeentelewe, bediening, evangelisasie, die eindtye, ensovoorts, ensovoorts.

Dit is net vanuit hierdie perspektief dat die volgende woorde van die apostel Paulus ooit vir ons sin sal maak en vir ons persoonlike en besonderse betekenis kry:

"Ons wat hierdie skat in ons het, is maar kleipotte wat maklik breek; die krag wat alles oortref, kom dus van God, nie van ons nie. In alles word ons verdruk, maar ons is nie terneergedruk nie; ons is oor raad verleë, maar nie radeloos nie; ons word vervolg, maar nie deur God verlaat nie, op die grond neergegooi, maar nie vernietig nie. Die sterwe van Jesus dra ons altyd saam in ons liggaam, sodat ook die lewe van Jesus sigbaar kan word in ons liggaam.  Voortdurend word ons wat lewe, ter wille van Jesus uitgelewer aan die dood, sodat ook in ons sterflike bestaan die lewe van Jesus sigbaar kan word." 2 Korinthiërs 4:7-11

MOENIE TERUGDEINS VIR DIE GEVEINS VAN VORMGODSDIENS NIE

"Maar toe Petrus in Antiochíë gekom het, het ek hom openlik teëgestaan, omdat hy veroordeeld gestaan het. Want voordat sommige van Jakobus af gekom het, was hy gewoond om saam met die heidene te eet; maar ná hulle koms het hy hom teruggetrek en hom eenkant gehou uit vrees vir die wat uit die besnydenis is." Galasiërs 2:11-12

Ons sien in hierdie verse dat die waarheid van die evangelie meer belangrik is as persoonlikhede en dat selfs die apostels nie in hulle persoon verhewe was bo die waarheid van die evangelie nie. 

Ons moet altyd 'n nederige gees van onderdanigheid aan mekaar in Christus handhaaf, maar terselfdertyd moet ons moedig wees en opstaan teen die geveinsdheid van vormgodsdiens sodat die evangelie suiwer kan bly onder ons. 

Hoe meer ons groei in die lieflike waarhede van die suiwer evangelie hoe sterker word ons innerlik en dit stel ons in staat om op te staan teen vormgodsdiens en wettisisme.  Alle dissipels van Jesus kan vegters vir die waarheid van die evangelie wees, nie net sekere spesiale persone en bedieninge nie.  Het jy al aangemeld of gaan jy maar saam met die stroom?  Antwoord eerlik in jou hart.

"Staan dan vas in die vryheid waarmee Christus ons vrygemaak het, en laat julle nie weer onder die juk van diensbaarheid bring nie." Galasiërs 5:1