GENADE OF GODSDIENS

Slegs genade (die evangelie) bring onmiddellike vervulling in Jesus, vrede wat alle verstand te bowe gaan en onuitspreeklike vreugde. Genade sal jou in die Woord inneem. Genade sal jou na dieper studie van die Woord neem. Genade sal jou inbring in gebed en voorbidding. Genade sal jou voorberei vir ware geestelike oorlogvoering. Genade sal jou dring na aanbidding in musiek en sang. Genade sal jou inneem in spontane gemeenskap met ander gelowiges. Genade sal 'n evangelisasie-fontein oopmaak in jou. Genade sal 'n lewe van liefde en self-opoffering binne jou ontsluit. Genade sal die gawes van die Gees ontsluit. Genade sal maak dat jy harder sal werk as enige wettisis (legalist). Genade sal jou onderhou in tye van beproewing en lyding (2 Kor. 12). Genade sal jou voorberei vir die wederkoms van Jesus. Genade sal jou voorberei om jou lewe en reis goed te beëindig. Dit is alles genade, van begin tot einde. Glo dit!

Godsdiens, aan die ander kant, is soos om sop met 'n vurk te eet. Jy bly besig, maar bly ook honger. Bybelstudies, gebed, sang, kerkprogramme, geestelike oorlogvoering, evangelisasieprojekte en aan en aan en aan, ad infinitum, sonder einde. Ontelbare "geestelike aktiwiteite", maar baie min vervulling, vrede, vreugde, spontane oorloop en opborrel van goddelike liefde binne jou wat jou oor grense neem. Klink dit bekend? Dit is godsdiens. Dit is nie genade nie. Godsdiens werk altyd ná genade en vervulling. Die evangelie gee genade en vervulling en beveel ons dan om in die stroom en vloei van genade te bly.

"Oor die strome van die rivier is daar blydskap in die Godstad, in die heilige woning van die Allerhoogste."  Psalm 46:4

"En toe die sinagoge uit was, het baie van die Jode en die godsdienstige Jodegenote Paulus en Bárnabas gevolg. Dié het hulle toegespreek en hulle probeer beweeg om in die genade van God te bly." Handelinge 13:43

Paulus en Barnabas het in effek vir hulle gesê “los nou julle godsdiens en volg die openbaring van God se genade in Christus”.

HY'T SY LERING REGGEKRY, MAAR SY HART HET LEEG GEBLY

Reinheid van hart, nederigheid, liefde en 'n diensbare gees is belangriker as om altyd net presies reg te wees in ons leer. Leerstelling is baie belangrik, maar as ons die regte leer het sonder dat "Christus in ons gestalte kry" (Gal. 4:19) in reinheid, nederigheid en liefde, is ons sekerlik op 'n slegte plek.

Dit is moontlik om die letter van 'n leerstelling te hê sonder om die gees van daardie leerstelling te hê. Die "sin van Christus [mind of Christ]" (1 Kor. 2:16) is veel, veel meer as om net jou leerstelling reg te kry.

Die stryd om die waarheid van die evangelie sal altyd daar wees, want die satan is 'n bedrieër wat besigheid doen met vals leringe en daar is baie wat onbruikbaar langs die pad lê weens sy suksesvolle veldtog in hulle lewens. 

Maar 'n mens moet die vraag vra hoeveel ander lê uitgehaal langs die pad vir 'n ander, minder voor-die-handliggende rede, naamlik dat hulle gesonde lering verwar het met gesonde geestelikheid.  'n Mens kan gesonde lering hê  in jou denke en verkondiging, sonder dat daardie lering jou bring by reinheid van hart, nederigheid en liefde.

"Let op jouself en op die leer; volhard daarin; want deur dit te doen, sal jy jouself red sowel as die wat jou hoor." 1 Timotheüs 4:16

Paulus vermaan Timotheüs om op homself én op die leer te let.  Waarvan moet Timotheüs dus seker maak m.b.t. sy lewe.  Sekerlik dat hy heilig en afgesonderd lewe, maar hoe gebeur dit?  Dit begin by 'n rein hart en 'n goeie gewete wat net 'n werklikheid kan wees wanneer Christus heers in ons HARTE deur die krag van die Gees (Efes. 3:16-17), nie net in ons denke nie.  'n Kop soos 'n waatlemoen en 'n hart soos 'n grondboontjie eer nie die Here nie.

"Maar die doel van die gebod is liefde uit ‘n rein hart en ‘n goeie gewete en ‘n ongeveinsde geloof."  1 Timotheüs 1:5

DINK, LEEF EN WERK IN ‘N ATMOSFEER VAN RUS, VRYHEID EN VREDE

‘n Dissipel van Jesus is nie besig om te beweeg na rus, vryheid en vrede nie, hy begin sy geestelike lewe in ‘n atmosfeer van rus, vryheid en vrede. 

Dit is een van die groot verskille tussen ware Christenskap en die Christenskap van vormgodsdiens. Vormgodsdiens se hele program en agenda het ten doel om rus, vryheid en vrede te bekom en te bewerkstellig.

In Christus het ons reeds van dag 1 van ons wedergeboorte af rus, vryheid en vrede. 

“Kom na My toe, almal wat vermoeid en belas is, en Ek sal julle rus gee.” Mattheüs 11:28

“Staan dan vas in die vryheid waarmee Christus ons vrygemaak het, en laat julle nie weer onder die juk van diensbaarheid bring nie.” Galasiërs 5:1

“Omdat ons dan uit die geloof geregverdig is, het ons vrede by God deur onse Here Jesus Christus.” Romeine 5:1

In hierdie atmosfeer is ons bedoel om te dink, leef en werk, en ook te bid en ly ter wille van die evangelie.  Die oomblik wat ons uitbeweeg uit hierdie posisie in Christus het ons as’t ware uitgestap uit die hemelse dimensie waaruit ons veronderstel is om te leef.  Dan begin ons dink en leef in die wêreld se atmosfeer en ons geestelike lewe begin noodwendig fragmenteer. 

Wat ‘n tragedie dat so ‘n groot deel van die kerk besig is met vormgodsdiens en nie eers besef dat dit die atmosfeer van die wêreld is en dat God nooit bedoel het dat Sy kinders moet leef en dink en werk in daardie dimensie nie.

Laat ons dus begin waar God begin sodat ons die goeie werke kan doen wat Hy vir ons voorberei het (Efes. 2:10), in plaas van die werke van vormgosdiens wat geen ware groei of vrug bring in die finale analise nie.

HY WORD DIE TROOSTER GENOEM, MAAR HOE TROOS HY?

"En Ek sal die Vader bid, en Hy sal julle ‘n ander Trooster gee om by julle te bly tot in ewigheid." Johannes 14:16

Die Heilige Gees word in die evangelie van Johannes "die Trooster" genoem, Een wat as't ware langs ons inkom om te help en te ondersteun.  Dit is egter krities belangrik vir ons om te verstaan hoe presies Hy troos en help, in die konteks van die Nuwe Testament. 

Oorweeg saam met my die volgende twee tekste in Johannes waar daar ook gepraat word van die Trooster:

"Maar die Trooster, die Heilige Gees, wat die Vader in my Naam sal stuur, Hy sal julle alles leer en sal julle herinner aan alles wat Ek vir julle gesê het." Johannes 14:26

"Maar as die Trooster gekom het wat Ek vir julle van die Vader sal stuur, die Gees van die waarheid wat van die Vader uitgaan, sal Hy van My getuig." Johannes 15:26

Ons sien hier dat die Heilige Gees troos en help deur te "leer", te "herinner" en te "getuig" en dit alles met betrekking tot die persoon en verlossingswerk van Jesus.  Ons moet dus baie versigtig wees om nie die troos van die Heilige Gees bloot te sien as emosionele ondersteuning in moeilike omstandighede of na tragiese gebeure in ons lewens nie.

Ja, dit is wel so dat die Heilige Gees ons direk in ons binneste kan troos en dit ook inderdaad doen.  Maar ons is in die finale analise en bo alles dissipels van Jesus wat op 'n evangelie-missie in hierdie wêreld is (Mt. 28:19).  Daarom moet ons die troos en hulp van die Gees bedink en verstaan in terme van die openbaring van Jesus. 

Die Heilige Gees is gedurig besig om ons te herinner aan die pre-eminensie van Christus en dat Hý ons lewe, ons hoop, ons vrede, ons wysheid, ons geregtigheid en verlossing is.  Hy herinner ons dat ons gesterf het saam met Christus en dat die Algenoegsame Verlosser nou in ons leef.  Hy herinner ons op 'n duisend verskillende maniere dat hierdie tydelike lewe slegs sin maak wanneer Jesus sentraal bly in ons harte en wanneer ons onthou dat ons besig is met 'n wedloop van geloof en dat daar opofferings is ter wille van die evangelie.

Mag ons nooit die konteks van ons lewens as dissipels vergeet nie en mag ons nooit begin om, soos die wêreld, net binne eksistensiële grense te dink nie.

"Bedink die dinge wat daarbo is, nie wat op die aarde is nie. Want julle het gesterwe, en julle lewe is saam met Christus verborge in God." Kolossense 3:2-3

EERS KRUIS, DAN KRAG

Indien ‘n gelowige nie die kruis en die koninkryk verstaan nie sal Hy die werkinge en krag van die Heilige Gees op die verkeerde plekke in sy geestelike lewe soek. 

Hy sal nie verstaan dat God se krag volbring word deur swakheid (2 Kor. 4:7 en 12:1-10), m.a.w. identifikasie met die kruis, nie.  Eers kruis, dan krag!

"...My genade is vir jou genoeg.  My krag kom juis tot volle werking wanneer jy swak is..." 2 Korinthiërs 12:9

Verder sal hy die krag van God misinterpreteer en misbruik vir sy eie voordeel en nie verstaan dat dit gegee word om God se koninkryk te bou en Hom te verheerlik nie.  

GELOOF IN DIE NUWE TESTAMENT IS VEEL MEER AS OM NET DIE FEITE VAN DIE EVANGELIE TE GLO

Die hele Nuwe Testament verkondig ‘n wonderlike Persoon (Jesus) en die appél op ons om met ons hele hart en lewe Hom eerste te stel in alles. 

Almal sal sekerlik saamstem dat geloof absoluut sentraal is in die Nuwe Testament en dat daar letterlik honderde tekste is wat mense oproep om te glo in Jesus Christus en Sy verlossingswerk.  Die leer van regverdigmaking deur geloof alleen word nie verniet genoem “die leer waarop die kerk staan of val” nie.  Dit is sekerlik waar om te sê, as jy nie die leerstelling van regverdigmaking deur geloof alleen het nie, het jy nie die evangelie nie.  Dit is egter nie genoeg om net dit te sê en dit dan daar te los nie.   

As ‘n mens die Nuwe Testament in sy geheel ondersoek, vind jy dat die Vader met geen ander reaksie op die evangelie tevrede is nie, as volkome en onverdeelde toewyding aan Jesus. In al die boeke van die Nuwe Testament sien ons dat dít die oorwinning van geloof en hoop is.  Die satan het baie subtiel die betekenis van die woord geloof verskraal tot ‘n blote geloofsbelydenis. 

“Maar ek is bang dat julle gedagtes weggelei sal word van die onverdeelde en suiwere toewyding aan Christus, net soos Eva verlei is deur die listigheid van die slang.”  2 Korinthiërs 11:3

Oor en oor in die Nuwe Testament word ons gemaan om ons toewyding aan Jesus lewend te hou op die altaar van ons harte te midde van al die uitdagings van die lewe en nie onsself te bedrieg met ‘n “geloof” wat net by woorde bly nie. 

Hoekom lees en gehoorsaam ek die Woord?  Want ek het Hom lief.  Hoekom bid ek?  Want ek het Hom lief.  Hoekom wil ek graag saamkom met ander gelowiges in aanbidding?  Want ek het Hom lief.  Hoekom getuig ek van Hom? Want ek het Hom lief. 

In Johannes 21 sien ons hoe Jesus ‘n dissipel (Petrus) herstel in sy geloof deur drie maal vir Hom te vra, “het jy My lief”?  Dit bly die toets van ware geloof.  Moet nooit weer die woord “geloof” of “glo” lees in die Nuwe Testament sonder om dit te verbind aan ‘n onvoorwaardelike toewyding aan Jesus nie.  Dit sal jou bewaar van dosyne slaggate en jou geestelik gesond hou.  Geestelike groei is dan ook niks anders nie as ‘n immer-toenemende toewyding aan Jesus in elke seisoen van ons lewens op aarde.

DIE JESUS WAT NET TROOS OF NET KONFRONTEER IS NIE DIE JESUS VAN DIE BYBEL NIE

Een van die mees kommerwekkende tendense in die kerk vandag is dat ons so dikwels 'n Jesus sien wat net troos en nooit konfronteer nie.  Soms sien ons egter ook nog 'n Jesus wat net konfronteer en nooit troos nie.  Nie een van die twee is die Jesus van die Bybel nie.  Die Jesus van die Bybel konfronteer en troos/bemoedig heeltyd, na gelang van mense en gemeentes se reaksie op Hom.  Daarom is dit so belangrik om nie die Bybel so te leer en bedien dat die lewende Jesus (die Persoon) as't ware verdwyn agter die dik gordyn van ons dogmatiese teologie nie.

Dit is ook nie akkuraat om te sê dat Jesus net ongelowiges konfronteer en net gelowiges troos nie.  Jesus kan selfs gewete-geteisterde en "repentant" ongelowiges troos met die belofte van die evangelie en Hy konfronteer dikwels gelowiges as hulle onafhanklik van Hom begin leef en verval in sondepatrone.  Dit sou liefdeloos wees van Hom om diesulkes nie te konfronteer nie.  Gaan lees gerus Openbaring hoofstukke 2 en 3 en let op hoe skerp Jesus vyf uit die sewe gemeentes daar konfronteer. 

 

Verder is dit besonders treffend dat die briewe van die Nuwe Testament geskryf word om baie spesifieke dinge te konfronteer in verskillende gemeentes, maar ook om die gemeentes te troos en bemoedig om te volhard as hulle sterk staan in die geloof.  Soms is daar in dieselfde gemeente diegene wat gekonfronteer moet word en ander wat bemoedig moet word (Openb. 2:24, 3:4). 

 

Volgens die Bybel konfronteer Jesus die heeltyd ongelowiges sodat hulle kan deel met hulle staat van sondige onafhanklikheid van Hom (Joh. 16:9).  Die oomblik wat 'n mens se hart egter na Jesus draai en jy begin leef in verhouding met Hom, troos en bemoedig Hy jou met die rykdom van die evangelie sodat jy kan volhard in geloof en liefde.  Wanneer jy egter weer onafhanklik van Hom begin leef (Joh. 15:4-5), sal Hy jou baie gou konfronteer (uit liefde) om jou terug te bring na die geseënde lewe IN HOM.

 

Dit is daarom krities belangrik vir almal van ons om die Bybel aan te hou lees in die "aangesig van Christus" sodat Hy ons kan konfronteer of bemoedig volgens Sy eie volmaakte insig in ons ware kondisie.  Ons moet egter ook bewus wees daarvan dat daar volgens die Bybel vir alle ongelowiges 'n konfronterende Jesus is wat hulle wil bring tot bekering en geloof en vir alle gelowiges 'n bemoedigende Jesus is wat hulle wil herinner aan hulle posisie in Hom, maar wat hulle ook dikwels juis op daardie basis konfronteer om "waardig te wandel" aan die hoë roeping in Hom (Ef. 4:1; Flp. 3:14).